من

من "صلح" را دوست دارم. من خجالتی از گفتن "عقیدم" ندارم. من ترسی از "بیان" ندارم. من اهمیتی به آدمایی که حرفای "گنده" میزنن ندارم. من صدای "آزادی" را فریاد می زنم. من درهای قلبم رو بستم و درهای "مغزم" رو باز کردم. من می جنگم برای "حقی" که پایمال شد. من "زندگی" رو با بقیه متفاوت میدونم. من نوجوونیم رو به جای بازی های تخیلی دنبال "حقایق" جهان کردم. من معنی "آبرو" رو از ذهنم پاک کردم. من "همینم" من "خودم" هستم. من فقط میخوام "زندگیمو" بکنم. اگر حس میکنی با این زندگی من "مشکل" داری. "میتونی بری بمیری" چون من خودمم.